TANIEC

Poznaj style, które tańczymy!

* INDYJSKIE TAŃCE FILMOWE
Bollywood, Kollywood, Tollywood…
Kino indyjskie w Polsce kojarzy się tylko z Bollywood, który jest określeniem dla filmów tworzonych w języku hindi. Ten największy na świecie przemysł filmowy zlokalizowany jest w Mumbaju w stanie Maharasztra. Jednak Bollywood nie jest jedyną kinematografią indyjską – ze względu na różnorodność kulturową, w zależności od regionu Indii utworzyło się około 20-stu różnych przemysłów filmowych, np. Kollywood w stanie Tamil Nadu (filmy w języku tamilskim), Tollywood w stanie Andra Pradesh i Telangana (filmy w języku telugu). Właśnie tańce filmowe Bollywood, Kollywood i Tollywood prezentujemy – są one podobne, jednak różnią się dynamiką, ruchami, muzyką i swoimi korzeniami, czyli stylami tanecznymi, z których się wywodzą. Jednakże style te łączy radość, kolory oraz rozmach. Każdą z tych form prezentujemy w formie tradycyjnej (kino z lat 70.,80., 90. i 2000, klasyczne ujęcie danego tańca) oraz nowoczesnej (w nieco lżejszym ujęciu, do najnowszych hitów). Kinematografia jest bardzo istotna w Indiach – wszędzie słychać piosenki z filmów, charakterystyczne części układów z filmów tańczone są na ulicach oraz podczas uroczystości, wokół wiszą plakaty indyjskich gwiazd…





* TANIEC SEMIKLASYCZNY
Taniec semiklasyczny różni się od klasycznych tańców indyjskich. Jest on bardziej „luźny” w zasadach i regułach, gdyż semiklasyka jest połączeniem ruchów, kroków i gestów indyjskiego tańca klasycznego z współczesnymi ruchami. Najczęściej łączy się klasykę z tańcem filmowym. Należy pamiętać jednak, że mimo, iż semiklasyka posiada w sobie więcej swobody i możliwości w tworzeniu choreografii, doborze muzyki itp., nie zatraca ona swej dostojności i silnego związku kulturowego. Połączenie gestów, kroków z tańca klasycznego np. z tańcem brzucha będzie już fuzją, a nie semiklasyką.





* TAŃCE FOLKOWE
W Indiach istnieje kilkadziesiąt różnych form tańca folkowego. Celem tańczących folkowe tańce jest de facto taki jak na całym świecie – wyraża się przez to radość, świętuje się różne uroczystości i okoliczności, pełni też funkcję rozrywkową. Mimo, iż wiele tańców folkowych wywodzi się już ze starożytności stale ewoluują i są one ulepszane. My prezentujemy 4 tańce folkowe. Zaczynając od północy są to:
Bhangra
Bhangra jest folkowym tańcem wywodzącym się ze stanu Punjab w północnych Indiach. Pochodzenie Bhangry jest sporne. Według niektórych był to taniec wojenny, według innych powstał on przez rolników. Jednak kwestią wspólną jest to, że taniec ten był i jest częścią święta Vaisakhi, czyli indyjskich dożynek, a także jest to pendżabski Nowy Rok. Bhangra tańczona była początkowo tylko przez mężczyzn. Później zaczęła przybierać luźniejszą formę, kobiety także tańczyły Bhangrę, kroki tradycyjnej Bhangry mieszano z innymi pendżabskimi tańcami, a od lat 90. z tańcami nowoczesnymi. Bhangra jest niezwykle energetyczna, charakteryzuje się podskokami, wysoko unoszonymi kolanami, a praca rąk odbywa się głównie w górze, nad głową.



Dhandiya oraz Garba
Dhandiya oraz Garba to podobne formy tańca folkowego, obie wywodzą się ze stanu Gujarat w zachodnich Indiach. Oba tańce są też silnie związane ze świętem Navratri. Taniec Dhandiya tańczony jest w dwóch kołach – większym i mniejszym w środku – przez kobiety i mężczyzn. Główną, charakterystyczną cechą tego tańca są specjalnie udekorowane kijki zwane właśnie dhandiyami, uderza się zarówno o swoje dhandiye oraz dhandiye innych. Taniec Garba natomiast jest bardzo podobny, aczkolwiek zamiast kijków klaszcze się w dłonie. Ruchy rąk i nóg w Garbie sa bardziej różnorodne, niż w Dhandiya, zaś w Dhandiya są bardziej skomplikowane układy w kole.



Lavani
Lavani jest stylem tanecznym pochodzącym ze stanu Maharashtra w zachodnich Indiach. Charakterystyczną cechą muzyki Lavani są różne kombinacje uderzeń instrumentu perkusyjnego zwanego dholki, zaś w tańcu (podobnie jak w tańcu klasycznym Kathak) oddaje się te uderzenia głównie za pomocą pracy stóp, do których przywiązane jest ghungroo, czyli dzwoneczki. Lavani nie jest jednak tak skomplikowaną formą jak taniec klasyczny, a tańczony jest tylko przez kobiety. Lavani jest nieco zalotne, zmysłowe, a słowa piosenek nie tylko oddają świat romansu, ale także przywdziewają formę satyry społeczno-politycznej. Istnieją swa typy Lavani – Nirguni Lavani (filozoficzne) i Shringari Lavani (zmysłowe).



Dappan Koothu
Taniec folkowy Koothu wywodzi się ze stanu Tamil Nadu w południowych Indiach i posiada on wiele form. Jedną z nich jest Dappan Koothu. Ten styl nie ma stricte określonych zasad i reguł, jest niesamowicie żywiołowy i pozwala wręcz na totalne szaleństwo. Nie ma też w tej formie miejsca na płynne, zmysłowe ruchy. Taniec ten często spotykany jest na ulicach stanu Tamil Nadu oraz stale wykorzystuje się go w tamilskich filmach.





* FUZJE TAŃCA INDYJSKIEGO
Fuzja taneczna jest niczym innym jak mieszkanką różnych stylów. My prezentujemy fuzje tańców indyjskich w tańcem nowoczesnym, z tańcem brzucha oraz latino. Na tego typu mieszanki pozwala najczęściej muzyka z filmów indyjskich, która często inspirowana jest różnymi klimatami, krajami i kulturami.

Lut 11, 2017 | Posted by | Możliwość komentowania TANIEC została wyłączona